6 Aralık 2011 Salı

PANİK 'ATAK' OLMAKTAN ÇIKMIŞ, BİZ OLMUŞ.

Dün depremi yaşadık gecesinde dişimiz ağrıdı.
Bugün dişçiye gittik, kurşun yeleğimiz yarın geleceği için henüz tedaviye başlayamadık. 
Diş ağrımızla evimize geri döndük. 
Karnımızı doyurduk, sütümüzü içtik. 
Tv karşısına geçtik. 
Ev temiz ama biraz dağınık. Ve benim kolumu kaldırmaya halim yok, anca parmaklarım çalışıyor, yattığım yerden yazarken... Miniminicik bana öyle tatlı bir yorgunluk veriyor ki, gözlerimi kapatsam uyuyacak gibi oluyorum içim geçiyor. Rüyalarımın ne hızına yetişebiliyorum ne hatırlayabiliyorum.

Hamile olmadan beni rüyasında ''anneanne ben hamileyim'' dediğimi gören anneannem rüyasında kızım olacağını görmüş. Karnımda yüzük çevirdik erkek çıktı. Ne kadar tuhaf herkesin bir yorumu var. Ve bunca yorum biriktikçe ben daha da meraklanıyor ve heyecanlanıyorum. 

Bu arada ben çok sorunlu bir hasta çok sorunlu bir hamileyim.
Bu doktorlarım tarafından onaylı:)

Diş doktorum ''sen doğurana kadar ben burda 9 doğuracağım'' derken Tufiko'ya '' Allah sana sabır versin gerçi sende pek normal sayılmazsın işte tencere kapak olmuşsunuz'' diyor:) 
Kadın doğum uzmanımda diş doktoruma ''onlar normal hasta profili değiller, ondan 3 ay dişçiye gitmeyin dedim ben'' demiş:) 

Bana sorarsanız ben normal bir hastayım. Röntgen çekilecek, lokal anestezi yapılacak biraz mırın kırın etmem, panik olmam, araştırmam, soruşturmam gayet normal... 
Bebeğin gelişimini internetten takip etmem ve doktora okuduklarıma göre soru sormam normal. 
Ama benim bu normalliğim doktorlarıma göre anormal geliyor. Onlarda haklılar çünkü ben doktorculuk oynarken onlar bana doktorluk yapmaya çalışıyorlar. 
Dolayısıyla hem çıldırıyor hem çıldırtıyorum. Bir şekilde anlaşıyoruz işte. 
Profilimiz belli. 
Ne yapalım biz böyle ilginç hastalarız. 
Meraklıyız, endişeliyiz, paniğiz. 
Sakınan göze çöp batar biliyoruz ama elde değil araştırıyoruz. 

8 haftamıza girdiğimiz bu günlerde az az midemiz bulanıyor ki buna şükür diyoruz, çok fazla istifra edenleri, midelerinin bulantılarından uyuyamayanları, uyanıp tuvaletten çıkamayanları duydukça şükrediyoruz. 
Halsizliğimizle çok barışığız çünkü 7/24 yatıyoruz. En güzeli bu. 
Yan gelip düz yatmak. Çok arayacağız yüzüstü ve sırtüstü yatışları. 
Ondan doya doya tadını çıkarıyorum. 

Ayna karşısına geçip karnıma bakmam tik haline geldi.
8 haftalık hamilelikte neden bu kadar şişti karnım diye 
hergün kendimi gaz mıydı acaba diye kontrol ediyorum.
Ama durduğu yerde duruyor şişkinlik.
Sanırım büyüyor yavaş yavaş...
Pantolonlarıma girememeye başladım. Bluzlarım darlaştı. 

Evet sanırım psikolojimiz hamileliğe iyice alıştı. 
Şimdi 1 bardak süt ve öğlen uykusu...

Hiç yorum yok: