4 Haziran 2012 Pazartesi

38 GÜNÜMÜZ KALDI:)

Çoğu gitti azı kaldı derken, en azı kaldı...
34. haftadayız. 38. haftada epudral sezaryanla Duru Belis'imi Allah'ın izniyle kucağımıza alacağız.
Bunca zaman geçti de, bu sıcaklarda, nefes alamazken 4 hafta nasıl geçecek bilmiyorum.
Yalancı sancılar başladı ufak ufak karın ağrısı, kasık ağrısı, toto ağrısı,
bilumum tanımadığım sancılarla tanıştım.
En beteri ne biliyor musunuz? Ben hiç terlemezdim.
Oturduğum yerde şelale gibi alnımdan, boynumdan, göğsümden,
belimden, karnımdan, bacaklarımdan şelale akıyor...
Hadi 'az kaldı Begüm' diye kendimi teselli ediyorum.
Eğilemiyorum, kalkamıyorum, yatamıyorum, he sırt üstü yatmışsam,
sırt üstü düşen kaplumbağadan farkım kalmıyor...
Yardım olmadan asla doğrulamıyorum. Az kaldı az... Çok az...
Sonunu düşündükçe bu bütün sıkıntılar daha dayanılabilir hal alıyor elbette.
Şükürler olsun bu saate kadar sorunsuz bir hamilelik geçirdim.

Kızım mı ne durumda?
Yeri epey daraldı. Sağına soluna dönüşünü bile hissedebiliyorum. Hele sağ kaburgamın altını kendine yuva yapışını anlatsam inanamazsınız. Popusunu ordan yükseltip duruşu,15 dakikadan az sürmeyen hıçkırışları... Tekmeleri bırakıp oyma çabaları. Ne tarafıma yatsam 'kalk' dürtüklemeleri. Tam uyumak üzereyken 'ben uyumuyorum oynaşmaları'...
İkimizde birbirimize kavuşmak için çok heyecanlıyız:)

Son 1 aydır yediğim erik sayısını bilmiyorum ama her gün 1 kg garantim var:)
Tuzu hayatımdan tamamen çıkarmış olmanın huzuru içerisindeyim.
Dondurmayı yine abarttım.
Akşam yemeklerim gayet sağlıklı ve kızıma yarayacak cinsten.
Meyve ağırlıklı besleniyorum. Meyveden kastım ''erik'' :)
Kızım memnun ben memnun:)

Tek derdim şu sıcaklar... Azıcık serinlik, birazcık serinlik, 4 hafta daha serinlik...

Hiç yorum yok: