11 Eylül 2012 Salı

EV HANIMCIKLIĞINI BÜYÜKLERİNİZİNKİ GİBİ Mİ SANDINIZ:)

Duru Belis büyüyor. Ben büyüyorum.
Nasıl güzel bir duygu yaşıyorum yaşayan bilir. Keşke daha evvelden anne olabilseymişim...
Çok yoğun, yorucu günler geçiriyorum bu sebeple blogu biraz boşladım farkındayım. 

Bana muhtaç bir evlat var kollarımda. Acıkıyor, tuvaletini yapıyor, gazı oluyor, ağlıyor... Ve bunların hepsi için sana ihtiyaç duyuyor. Sanıyormusunuz ki sadece o bana muhtaç! Bende ona muhtacım. Gülüşüne, bakışına, kokusuna, doyuşuna, sarılışına, ağzımı şapırdatışına, gece uykusundan ağlayarak uyanmasına... 
Anne olmak...
İfadesi zor. Yaşamadan bilinmeyen, hatta tahmin bile edilemeyen...
'ayy çocuk mu, asla istemem, ben bakamam, hazır değilim, evde oturup çocuk mu bakacağım, bu dünyaya çocuk mu getireceğim'' çok duyulan cümlelerdir bunlar. 
Ulan salak! Bu dünyaya seni getirmişler, sanki 4/4 lük yaşıyorsun da ''bu dünyaya çocuk mu getirilir'' diyorsun. Evde oturup çocuk bakmaksa, yaşamayan için 'asosyallik ve ezik kadınlık'' gibi geliyor. 
Çok gülüyorum ben bunlara...
Hani bunu söyleyenler kariyerlerinin zirvesinde olur da hamile kalırlar, işim mi, bebeğim mi diye düşünürler anlarım. Nerede boş gezen aylak var, hepsinin dilinde bu saçma sapan cümleler. 
Durduk yerde de kurulmaz, mutlaka birilerinin doğurmuş olması gerekir bu konuların gündeme gelmesi için. Ayrıca kariyeriyle beraber bebeğini büyüten bir çok anne mevcut. Tercih meselesi...
Ben anneannede büyüyen bir çocuk olduğum için bebeğime BEN bakmak istiyorum. Ve bakıyorum. O kadar eğitim, iş hayatı, o, bu, şu... Hepsini çöpe atabildim. 
''Ben koca parası yiyemem, kocama bana para versene diyemem'' en çok kullandığım cümleydi. 
Kullanan çok insan da var. Aslında haklıydım ve haklılar. Tabi ADAMINA göre değişir bu hal. Şükürler olsun ben adam gibi bir adamla evlendim. Ayrıca ev hanımlığı dünyanın en güzel mesleği:) 
Hani bekarken ve çalışırken o tatil günlerini beklersin ya, al sana her gün tatil:) Canın ne istiyorsa yap:)



Yok yok. Diyorum ya yaşamayan bilemez. Bende bilemezdim. Evlenmek isterdim , sonra çocuğum olsun isterdim. Sonra atıp tutardım ''aslaaaa evlenmem, hmmm çocuk mu yok beee'' ama çoğu zaman içimdeki dışına taşardı çünkü ben tutamazdım dilimi ve kalemimi. Ben eş ve anne olmak isterdim. Allahıma şükürler olsun bana yaşattı bu güzellikleri. 

Olanın şeysi olmayanın şeysini yorar ya, heh işte ondan. 
Neyse ben şimdi kızımın yanına uzanıp, kokusunu içime çekmek istiyorum. 

Herkeslesi öptüm:)